تاثیر مراقبه بر مغز

مطالعات بسیاری بر روی مزایای فیزیولوژیك مراقبه صورت گرفته اند كه از جمله جدیدترین آنها مطالعه ای است
كه دردانشگاه هاروارد انجام شده است.


این اولین مطالعه ای است كه نشان داده مراقبه باعث تغییر ماده خاكستری مغز در طی زمان می شود. اگرچه تمرین مراقبه با حس آرامش و آرمیدگی جسمی همراه است، افرادی كه به این تمرین ها می پردازند ادعا می كنند كه تمرین مزایای روانشناختی و شناختی بسیار دیگری نیز برای آنها در طی روز دارد. این مطالعه نشان می دهد كه تغییرات به وجود آمده در ساختار مغز می توانند زیربنای چنین بهبودهایی را كه توسط شركت كنندگان در این دوره ها گزارش می شود تبیین كند. این مطالعه نشان می دهد كه تغییراتی كه افراد گزارش می كنند تنها ناشی از این نیست كه هر روز مدتی را صرف تمرین آرامش می كنند. مغز 16 نفر از شركت كنندگان در دوره، دو هفته پیش از شروع دوره و نیز پس از MRI در این مطالعه با استفاده از اتمام دوره هشت هفته ای مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد كه پس از دوره تراكم ماده خاكستری در هیپوكامپ، كه مسئول یادگیری و حافظه است، افزایش یافته و نیز در ساختارهایی از مغز كه با خودآگاهی، شفقت و درون نگری درارتباط اند نیز حجم ماده خاكستری بیشتر شده بود. شركت كنندگان در این مطالعه روزانه به مدت 30 دقیقه تمرین های آگاهی از حس های بدنی، احساسات و آگاهی از وضعیت ذهن را به كمك فایل های صوتی مراقبه هدایت شده انجام می دادند. روش مراقبه : یكی از سوءتفاهم های رایج درباره تمرین مراقبه این است كه باید به شیوه خاصی بنشینید و یا كار خاصی انجام دهید تا به مزایای تمرین دست پیدا كنید. اما بر خلاف این تصور اشتباه، تنها چیزی كه برای تمرین مراقبه نیاز دارید این است كه در وضعیتی راحت قرار گیرید، چهارزانو روی زمین، در حالت دراز كش، نشسته روی یك كوسن،....انتخاب با شماست. اشتباه رایج دیگر درخصوص تمرین مراقبه این است كه باید "تلاش كنید" ذهن خود را خالی نمایید. در حالی كه در واقع در حین تمرین مراقبه به هیچ عنوان نیازی نیست تلاش كنید ذهن خود را خالی كنید. تنها چیزی كه نیاز دارید این است كه بگذارید افكار، احساسات و عاطف جریان داشته باشند و شما بدون اینكه درباره آنها به قضاوت بپردازید بگذارید بیایند و بروند و با كل این رفت و آمد افكار و احساسات در صلح باقی بمانید.از سوی دیگر، به نظر من مراقبه بیش از هر چیز، یك حالت بودن/ حالت ذهن است و نیازی نیست حتما نیم ساعت بنشینیم و "مراقبه" كنیم تا به مزایای آن دست یابیم. ما می توانیم حتی در حین راه رفتن و یا درست در لحظات پیش از خواب، به مراقبه بپردازیم. در طول روز نیز می توانیم از قضاوت در خصوص افكار خود بپرهیزیم و بگذاریم افكار در ذهنمان در جریان باشند، تا جایی كه خودبخود محو شوند، و در تمام این مدت از كل این فرایند آگاه باشیم. برخلاف تصور رایج، بیش از یك راه برای مراقبه وجود دارد. "یكی از اصول اساسی تمرین مراقبه این است كه هیچ تكنیكی به مراقبه ختم نمی شود. تكنیك های قدیمی مراقبه و تكنیك های جدید بیوفیدبك همه یكی هستند، البته تا جایی كه همگی به مراقبه بپردازند. مراقبه محصول یك تكنیك خاص نیست، بلكه مراقبه امری است كه فراتر از مرزهای ذهن به وقوع می پیوندد." اوشو".