رویکردهای زوج درمانی

از جمله رویکردهایی که می تواند در این زمینه مناسب (EFCT) باشد؛ می توان زوج درمانی هیجان مدار را نام برد.

رویکردهای مختلفی برای کمک به زوجین دچار تعارض ارایه شده است. از جمله رویکردهایی که میتواند در این زمینه مناسب (EFCT) باشد؛ میتوان زوج درمانی هیجان مدار را نام برد.در زوج درمانی (Emotion Focused Couple Therapy) هیجان مدار، زوج ها در طول درمان در فرایندی درگیر می شوند که هر یک تلاش می کنند تا ترس ها و نیازهای دلبستگی خود را ابراز نمایند و به بهترین نحو  ممکن به پرورش پیوند دلبستگی ایمن تری بپردازند که این خود موجب تداوم تغییرات پایدار در رضایت از رابطه زوج ها و دستیابی به پاسخ های هیجانی انطباقی اولیه به موقعیت ها می شود. فرضیه اساسی رویکرد درمان هیجان مدار بیان می کند تا زمانی که هریک از زوجین، قادر نباشند نیازهای دلبستگی خود را در حیطه های رضایمندی و امنیت با یکدیگر در میان گذارند؛ تعارضات زناشویی شروع به شکل گیری می کنند این رویکرد معتقد است که آشفتگی های زناشویی همراه حالت فراگیر از عاطفه منفی و آسیب های دلبستگی ایجاد می شود و ادامه پیدا می کند. کاهش دلبستگی اجتنابی و دلبستگی اضطرابی، افزایش اعتماد و عمق تجارب هیجانی در فرایند درمان هیجان مدار و کنترل هیجانی بالاتر با استفاده از راهبردهای تنظیم هیجان از جمله عوامل اصلی پیش بینی کننده رضایت زناشویی و خشنودی بیشتر هستند. همچنین نقش مهمی در پیامدهای طولانی مدت این درمان دارند. یافته های نقدی و همکاران در هم سنجی اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار با درمانگری سیستمی مسأله مدار در تعارض زناشویی همسران مردان تحت درمان وابستگی به مواد نشان داد که هر دو باعث کاهش تعارض زناشو یی در همسران مردان تحت درمان وابستگی به مواد شدند. در مطالعه همکاران اثر زوج درمانی هیجان مدار بر سازگاری زناشویی و رضا یت جنسی زوجین نابارور متعارض با رضایت جنسی پایین و ناسازگاری زناشویی بررسی شد. یافته ها نشان دهنده بهبود رضایت، انسجام، صمیمیت و ابراز عاطفه ی بود. همچنین این روش رضایت جنسی هیجانی و فیزیکی زوج ین نابارور را افزایش داد. در مطالعه از درمان هیجان مدار برا ی درمان ناهمخوان ی Woolley و Girard تمایل جنسی زوجین استفاده شد. یافته ها نشان داد با در نظر گرفتن ناهمخوانی تمایل جنسی به عنوان یک مشکل ارتباطی، تمایل به صمیمیت جنسی و هیجانی می تواند از طریق مداخله هیجان مدار درمان شود و نزدیکی، ارتباط و رضایت را تقویت نماید. در مطالعه Zuccarini و همکاران با استفاده از درمان هیجان مدار بخشایشگری و مصالحه در زوجین بررسی شد. زوج هایی که صدمات دلبستگی آنان حل شده بود؛ در مقایسه با گروه دیگر، با تجارب درونی خود عمیق تر درگیر شده بودند؛ بیشتر تامل می کردند و فرایند درمان را در کنترل داشتند. همچنین در پاسخ های بین فردی خود وابسته تر بودند و میزان بخشایش گر ی و مصالحه آنان نیز بیشتر بود. درمان هیجان مدار در دسترس بودن و پاسخ دهی زوجین به هیجانات عمیق تر و نیازهای مرتبط با صدمات دلبستگی را بهبود بخشید.