پیدایش اتیسم و علل ایجاد آن

مشخصات طیف اتیسم شامل تخریب کیفیت روابط اجتماعی و تخریب ارتباط است.

یكی از اختلالات رشد، اختلالات طیف اتیسم است كه بر اساس ویرایش پنجم راهنمای تشخیصی و آماری اختلال های روانی، مشخصات آن شامل تخریب كیفیت تعامل اجتماعی، تخریب ارتباط و انجام رفتارهای تكراری و قالبی است. میزان شیوع این اختلال در آمریكا و سایر كشورها تقریبا 1 % تخمین زده شده است و میزان ابتلا به آن در پسران چهار تا پنج برابر بیشتر از دختران است (انجمن روان پزشكی آمریكا، 1394 )، اما شدت آن در بین دختران بالاتر است (سادوك و سادو ك، 1390 ). به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سلول های بنیادی ایران (بنیان) شیوع این اختلال در ایران حدود 86% یعنی نزدیک به نرخ شیوع جهانی است. استان های حاشیه ای و كمتر برخوردار مبتلایان كمتری نسبت به استان های توسعه یافته و مركزی دارند. میزان این اختلال در تهران و شهرهای پرجمعیت و صنعتی از همه نقاط، كشور بیشتر است. طبق دیدگاه برونفن برنر ( 1995 1997 به نقل از لورابرك، 1386 ) محیط زندگی انسان ها مشتمل بر افراد، رویدادها و ارتباطات، همواره در حال تغییر است. هر كدام از این تغییرات به عنوان نقطه عطفی، زندگی افراد را و به دنبال آن، رفتار افراد محیط را در جهت این تغییر تحت تأثیر قرار می دهد. به نظر برونفن برنر ( 1995 ) بین محیط و افراد یك ارتباط كاملا دوسویه وجود دارد كه بر یك دیگر تأثیر می گذارند. تغییرات ممكن است در سطح درون خانواده یا در سطح بین خانواده و یا در سطح اجتماع اتفاق بیفتد. با توجه به اینكه این تغییرات در چه سطحی اتفاق می افتد ، تأثیراتی در كیفیت زندگی افراد دارد. تولد فرزند یكی از تغییرات اساسی در محیط درون خانواده به شمار می رود كه می تواند رفتار و محیط زندگی افراد را تحت الشعاع قرار دهد. به دلیل تغییر در ساختار خانواده و اضافه شدن عضو جدید با نیازها و خواسته های جدید، معمولا تولد كودك برای والدین استرس زاست. اگر والدین متوجه شوند كه كودکشان دچار مشكلات و یا اختلالات پایداری است كه تمام عمر دامن گیر او خواهد بود، استرس بیشتری را تجربه خواهند كرد. در ابتدا والدین كودكان مشكل دار مانند كودكان دارای اتیسم با انكار، خشم، ترس و افسردگی واكنش نشان می دهند كه این حالت ها در طول زمان به استرس مزمن تبدیل می شود. مطالعات نشان میدهند والدین كودكان دارای اتیسم، استرس، اضطراب و تنش زیادی را در زمینه های مختلف از جمله زمینه های اجتماعی،رفتاری و شناختی تجربه می كنند (سیمور، وود، گیالو؛ و جیلت، 2013 ؛ مانسیل و باید، 2009 ؛ مواود، 2012.( كاسكان، پینر و دیویس، 2009 ؛ نف و فاسو ، 2014) بر اساس تحقیقات دبرا ، رزندس و اسكارپا ( 2011) چندین عامل در تجربه استرس زیاد دخیل است: عدم شناخت، آگاهی و درك از كودكان دارای اتیسم، وجود رفتار اجتماعی پرخاشگرانه نسبت به این كودكان و احساس بیزاری از آنها به دلیل فقدان درك و فهم.ترابك ( 2011 ) طی تحقیقی نشان داد مادران كودكان دارای اتیسم رضایتمندی و سلامت روانی پایینی را نسبت به مادران كودكان سالم و كودك ان بیش فعال كم توجه داشتند، اما در مورد پدران این تفاوت معنادار نبود. این نتیجه در تحقیق گاپتا و س ینگال (2005) نیز به دست آمده است. براساس پژوهش گاپتا و سینگال ( 2005 ) میزان استرس در مادران 70 % و در پدران 40 % گزارش شد. با توجه به این یافته ها احتمالا مادران كودكان دارای اتیسم استرس بیشتری نسبت به پدران تجربه می كنند . در تبیین استرس بالای مادران می توان به مسئولیت و درگیری عاطفی بیشتر مادران نسبت به كودكانشان اشاره داشت . مادران معمولا ساعات بیشتری را با فرزندان خود می گذرانند و دشواری هایی كه به علت ویژگی های خاص این كودكان در رابطه مادر - كودك و در مراقبت و تربیت او به وجود می آید فشار بسیار بالایی بر آنها وارد می كند. از سوی دیگر مادران بعضا به دلیل ناآگاهی یا عدم دریافت آموزش های لازم در خصوص شیوه های مناسب برخورد با این كودكان بارفتارهای نادرست خود، فرزندانشان را در شرایط استرس زایی قرار می دهند كه منجر به واكنش متقابل از جانب كودك می شود و در نتیجه چرخه ای از تعاملات تنش زا ایجاد می شود كه هر دو نفر در آنگیر می افتند و استرس های مزمن و شدیدی را تجربه خواهند كرد.